อรโดนรุมเย็ดหีในวันที่ฝนตก

ฉันได้เข้ามาอ่านเรื่องเสียวของบรรดาชายหนุ่มที่ส่งเข้ามาเล่าประสบการณ์ ของตัวเองให้เราท่านได้อ่าน และก็ฉันกับเพื่อนฝูงก็เข้ามาใช้บริการในเวปนี้มาได้ไม่นาน โดยคราวแรกสหายที่ชื่อ อร เป็นผู้แนะนำ ทีแรกก็ยังไม่กล้ามอง ไม่กล้าอ่านเนื่องจากว่ากลัวพวกเพศชายในบริษัทจะเข้าใจดีแล้วเอาไปล้อ รก็พูดว่าไม่มีผู้ใดทราบหลอกว่าพวกเราใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่ตามลำพังคนเดียวภายหลังจาก ได้อ่านประสบการณ์ของเพื่อนพ้องที่ส่งเข้ามาก็รู้สึกต้องการ ไปตามจินตนาการของตัวเอง ฉันก็มีประสบการณ์แบบงั้นเช่นกัน แม้กระนั้นเป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีเอามากๆซึ่งเกิดเรื่องยุคทำงานในบริษัทส่งออกนี้ใหม่ ในตำแหน่งพนักงานที่มีหน้าที่สำหรับบัญชี ฉันชื่อว่าเหน่ง อายุ 33 ปี ผิวขาว รูปร่างท้วมๆไปทางเจ้าเนื้อหน่อย จบปริญญาตรีจากมหาลัยเอกชนแถววิภาวดี-รังสิต หลังสำเร็จการศึกษาออกมาก็ทำงานมาหลายบริษัท มีคนมาจีบก็มากมาย แม้กระนั้นเหน่งทราบว่าพวกเพศชายพวกนี้หวังอะไรบ้างที่อยู่ในตัวเหน่งแน่ถึงมาประพฤติดี เหน่งก็ยังรอบคอบตัวมาตลอด ไม่กล้าไปไหนมาไหนกับคนไหนโดยลำพัง สองต่อสอง ถ้าหากจะไปควรจะมีสหายไปเป็นกรุ๊ป เมื่อไม่กี่ปีให้หลังเหน่งได้ย้ายที่ดำเนินการใหม่มาอยู่ที่ท่าเรือลำคลองเตย เหน่งกลับไปอยู่บ้านเย็นดูเหมือนจะทุกวัน เนื่องจากว่าบ้านของฉันอยู่บางแค เพียงพอเลิกงานก็จำต้องรีบขึ้นรถกลับไปอยู่บ้านเดินทางแบบนี้ตลอดมา รวมทั้งดูแลตัวตลอดจะไม่กลับไปอยู่บ้านมืดค่ำ ถ้าเกิดกลับ

มืดค่ำก็จะนั่งแท๊กซีเข้าบ้าน ทางลำคลองเตยไปที่พัก เป็นถนนสายใหญ่ไม่มึด แต่ว่าจำต้องต่อรถเมย์ถึงต่อถึงใกล้จะถึงบ้านได้แล้วก็เหตุที่นึกไม่ถึงที่จะทำให้ฉันควรมีตาบาปจนถึงทุกวันนี้เพราะว่าได้ เดรฉานคนงานที่ท่าเรือลำคลองเตย ที่พวกมันทำให้ฉันควรมีความมัวหมองในวันสิ้นเดือน เป็นวันค่าตอบแทนรายเดือนออกของบริษัทฉัน สหายผู้อื่นก็มีนัดหมายกับแฟนคลับรวมทั้งครอบครัวส่วนที่ยังไม่มีครอบครัวก็จะไป หาร้านอาหารดื่มกินกันเสมอๆ ส่วนตัวฉันนั้นจำต้องมานั่งปฏิบัติงานปิดบัญชีปลายปีอยู่ตามลำพังคนเดียวเพราะว่าดำเนินการไม่ทัน สหายสถานที่ทำงานบัญชีอีกคนก็ลาคลอด งานทั้งผองก็หนักอยู่ที่ฉันผู้เดียว วันนั้นฉันรีบดำเนินงานในตอนกลางวันอย่างเร่งด่วน โดยที่ไม่ไปพักรับประทานอาหารช่วงเวลากลางวันด้านนอก บอกสหายว่าจะต้องรับปิดบัญชีให้หมดเพื่อจะได้ไม่กลับไปอยู่บ้านมืดค่ำฉันนั่งปฏิบัติงาน จนถึงลืมเวลาไปเลยว่ากี่นาฬิกาแล้ว พอเพียงดำเนินงานเสร็จรีบเก็บของใช้และก็หันไปมองนาฬิกาตรงเวลา ทุ่ม ฉันกำลังจะเดินออกมาจากบริษัท ฝนก็ตกลงมาอย่างมาก ฉันก็มองหายามที่เฝ้าบริษัท แม้กระนั้นก็มองไม่เห็น ฉันมีความคิดว่ายามคงไปดื่มเหล้ากับสหายยามแถวโรงเก็บของท่าเรือแน่ ฉันยังกล่าวลอยๆไปอีกว่า ถ้าลักขโมยเข้ามาลักขโมยแล้วจะทำยังไง ยิ่งในบริษัทมีสิ่งมีราคาหลายชนิดคราวทั้งยังคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ เครื่อง ฉันก็นั่งรอคอยให้ฝนหยุดตก ยิ่งนั่งรอนานเยอะแค่ไหนก็ไม่เคยรู้ฝนก็ยังตกอยู่และก็ยิ่งแรกขึ้น แล้วก็อยู่ดีฉันก็ได้ยินเสียงฟ้าผ่าลงมาข้างหลังอาคารต่อไป จนถึงทำให้กระแสไฟฟ้าดับอาคาร ฉันรู้สึกว่าสักครู่ก็ติด เพราะเหตุว่าเคยเป็นอย่างงี้ประจำ แม้กระนั้นคราวนี้ไม่เป็นอย่างงั้น ฉันกลัวก็กลัว จะกลับไปอยู่บ้านก็กลับมิได้ฝนตก ฉันนั่งอยู่ข้างในห้องเครื่องปรับอากาศพอเพียงไฟดับอากาศในห้องก็อบอ้าว ร้อนหายใจไม่ออก ฉันก็เลยเดินไปเปิดหน้าต่างออก บ้าน ทางข้างหลังบริษัท เป็นห้องที่ฉันปฏิบัติงานอยู่ รวมทั้งฉันก็มองออกไปที่รั้ว มองเห็นเงาคนอยู่ที่รั่วฉันก็นึกว่ายามบริษัท ก็เลยแผดเสียงถามคำถามว่านั้นยามใช่ไหม เสียงฝนก็ดัง ฉันได้ยินเสียงตอบกลับมาแววว่าใช่ แม้กระนั้นเสียงแปลกฉันรู้สึกว่าคงจะดื่มเหล้ามากมายจนกระทั่งเสียงแหบ สักประเดี๋ยวฉันมีความรู้สึกว่าเป็นยามก็เดินเข้ามาถึงตัวฉัน เมื่อฉันมองดูไปที่รูปร่าง ใบหน้าที่ไม่คุ้นหน้า ฉันถึงกับตกอกตกใจแทบจะเป็นลมเป็นแล้ง พวกซึ่งก็คือคนงานสถานที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือนี้เอง ซึ่งครั้งใดก็ตามฉันเดินผ่านก็จะถูกพวกมันล้อเลียนอยู่เป็นประจำ และก็ฉันก็ยังดุด่าพวกมันอีก มาในคืนวันนี้พวกมันอีกทั้ง2คน ก็มากันครบ ฉันไม่บางทีอาจทายใจได้ว่าพวกมันจะเข้ามาทำอะไร แต่ว่าที่แน่นอนถ้าหากคืนวันนี้ฉันหนีมันไม่พ้น ก็จะต้องโดนมันรุมฝืนใจฉันแน่นอนเพียงพอไอ้ชื่อแดงมันลากเสื้อฉันกระทั่งล้มกลิ้งแล้วมันก็ดุด่าอีสัตว์แกจะหนีฉันไปไหนคืนวันนี้แกควรจะเป็นภรรยาข้าเสียดีๆไม่แบบนั้นตาย มันยิ่งกล่าวแบบนี้ฉันยิ่งกลัวมากเพิ่มขึ้น ฉันร้องดังเยอะแค่ไหนก็ไม่มีผู้ใดได้ยินเสียงฉัน พวกมันลากตัวฉันเข้าไปในห้องทำงานของฉัน พวกมันช่วยเหลือกันปัดกวาดกองเอกสารบนโต๊ะลงกับพื้น แล้วก็อุ้มตัวฉัน แล้วไอ้แดงมันก็รูดซิบกระโปรงยาวสีดำของฉันออกแล้วก็ดึงลงมากับ ฉันอายแสนอาย ยังดีที่กระแสไฟฟ้าที่ห้องดับอยู่ก็เลยไม่อายมากยิ่งกว่านี้ แม้กระนั้นฉันไม่เห็นเพื่อนพ้องมันอีกคนว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทราบแม้กระนั้นไอ้แดงมันกำลังขยำนมฉันอย่างแรงจนถึงฉันร้องออกมาจนถึงแทบจะไม่มีเสียงและก็ วิงวอนให้ปลดปล่อยฉันไป ฉันก็อุตสาหะดิ้นหนีมืออันสากดำของไอ้แดงให้พ้น รวมทั้งใช้ท้าวถีบมัน ได้แดงมันตวาดฉันและก็ตบเข้าที่เข้าทางหน้าจนกระทั่งเจ็บ แล้วมันก็ดึงเสื้อยกทรงสีขาย ลายอุบายที่เดี๋ยวนี้เลอะโคนจนกระทั่งมีสีดำ มันก็เอาขึ้นมาดรวมทั้งยังกระซิบกระซาบข้างหูฉันว่า ขนาดแฉะอย่างงี้นังหอมอยู่เลย แล้วนมกับหม้อของคุณจะหอมแค่ไหนจะน้องสาว ยังบอกไม่ทันขาดปากมันก็ดึงกางกางในตัวจิ๋วของฉันติดมือมันขึ้นมาสูดดมแล้วก็เอามา ยัดใสปากฉัน แต่ว่าฉันก็คลายออกไปด้วยเหตุว่าหายใจไม่ออก ฉันก็ยังขอร้องความให้การช่วยเหลืออยู่ตลอดระยะเวลา ครู่หนึ่งฉันไม่มั่นใจว่ามันเป็นอย่างไรที่อยู่ในปากฉัน มีกลิ่นเหม็นกลิ่นคาวมากมายและก็เค็ม ฉันสูดดมแล้วเกือบจะอ๊วก ไอ้แดงมันพูดว่าของแกเองไม่สูดดม แบบนั้นแกอมของเราแล้วกัน แล้วจู่ๆกระแสไฟฟ้าก็สว่างขึ้น จนถึงทำให้ฉันตระหนกตกใจมากกว่าเดิม เมื่อสิ่งที่ฉันมองเห็นมันเป็นไอ้แดงยืนเปือยอยู่ที่ขอบโต๊ะ แม้กระนั้นมองไม่เห็นเพื่อนพ้องมันอีกคน แล้วไอ้แดงมันก็เข้ามาเลียตัวฉัน จนกระทั่งฉันรู้สึกรังเกียจ ฉันก็บากบั่นดิ้นให้พ้นมันให้ได้แม้กระนั้นก็ไม่เป็นผลสำเร็จ แถมมันยังหีโกรธ และก็ต่อยเข้าที่เข้าทางท้องน้อยอย่างแรงจนกระทั่งฉันจุก ไม่มีแรงต่อสู้ มันก็เลยจับขาฉันถ่างออก รวมทั้งหัวเราะ แล้วบอกว่า มาเป็นภรรยาพีแดงเสียเถิด แล้วมันก็ยัดท่อนเนื้อสีดำ ขนาดพอๆกับกระบอกไฟฉายฉันร้องพูดว่าเจ็บให้คัดแยกออกและก็วนข้างหลังมันกระทั่งหนังติดเล็บ แม้กระนั้นมันก็ยังไม่หยุดเห็นใจฉัน มันยิ่งชนอย่างไม่ปราณีเข้าไปอีก จนกระทั่งมิดเข้าไปชนถึงมดลูก เยื้อพรหมจารีย์หวานใจษามาแทบ30 กว่าปีก็จะต้องวิบัติด้วยเหตุว่าไอ้สัตว์ป่าแดงนี้เอง พอเพียงมันเริ่มชักเข้าชักชักออกจนกระทั่งน้ำของฉันมันแตกมาตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ และก็มีเลือดไหลออกมากับน้ำกามด้วย ยิ่งทำให้มันหึกเหิมใหญ่ว่าได้ฟันสาวทึนทึกที่ยังไม่เคยผ่านมือชาย แล้วมันก็พ่นน้ำรักใส่ชองคลอดฉันจนถึงล้นออกมาสกปรกโต๊ะทำงานของฉันเอง มันก็ชักท่อนเนื้ออกมาเช็ดที่อกฉันจนถึงเฉอะแฉะไปหมด แล้วมันก็เรียกเพื่อนพ้องมันว่าหาเจอหรือยัง เพื่อนพ้องมันก็เดินออกมาจากห้องผู้จัดการพร้อมด้วยขวดน้ำอดลมขวดเล็ก1ขวด รวมทั้งเดินแก้ผ้ามายังฉัน รวมทั้งฉันชำเลืองไปดูท่อนเนื้อของมันที่มีสีดำมันราวไอ้แดงแต่ว่าใหญ่มากยิ่งกว่า แล้วก็รอบท่อนเนื่อยังเม็ดตุ่มขึ้นรอบท่อนเนื้อของมัน ฉันรู้สึกว่ามันเป็นโรคแน่นอนฉันก็เลยบอกให้มันใส่ถุงยางอนามัยเถิดเดียวฉันติดเชื้อ โดนพวกมันข่มขืนกระทำชำเราแล้วยังมาติดโลกอีกก็ตายเสียดีกว่า ฉันบอกพวกมันอย่างงั้น มันก็กล่าวว่าข้ามิได้เป็นโรคหลอก มันเป็นมุก ข้าอุสาห์ฝั่งไว้ตั้งนานแล้วยังไม่เคยใช้กับคนใดกันเลย แกเป็นคนแรกหีที่ลิ้มรสของฉัน ไอ้แดงมันก็บอกกับเพื่อนพ้องมันว่า มันจะรับไหวหรือขนาดแกท่องเที่ยวกระหยี ขนาดกระรีโคกใหญ่ๆ มันยังร้องลั่นห้องเลย แล้วอีนี้มันยังใหม่ ควรโดนฉันไปที่สักครู่ประเดี๋ยวหอยมันก็พังทลายหมดหลอก สหายของไอ้แดงมันไม่สนใจอะไร มันก็เอาขวดน้ำอัดลมใบนั้นดันเข้ามาในทราบของฉัน แม้กระนั้นมันก็เข้าง่ายเพราะเหตุว่าเมื่อกี้นี้โดนของไอ้แดงน่ำร่องแล้วยังไม่หุบเลย แล้วมันก็ชักเข้าชักออกอย่างรวดเร็วกระทั่งฉันเสียวไปหมดแล้ว ก็เลยร้องบอกมันว่าอย่าแกล้งฉันเลยปลดปล่อยฉันไปเถิดมันก็พูดว่าประเดี๋ยวข้าปลดปล่อยแน่ขอพวกเราสนุกสนานกันอีกคนละ2รอบ ฉันถึงกับตระหนกตกใจนี้ขนาดของมันยังไม่เข้าเลยมันจะเอาอีกหลายรอบ แล้วมันก็ดึงขวดน้ำอัดลมออกและก็ฉีกขาฉันออกกระทั่งกว้างไม่เหลืออะไรอีกเลยที่เคย รักษาตลอดมารักษาตัวมาตลอด สหายไอ้แดงมันก็จับท่อนเนื้อของมันดันเข้าหอยฉันค่อยกระทั่งฉันไม่ทราบสึกอะไร เพราะเหตุว่ามันยังไม่เข้าไปภายใน เพียงแค่จ่อไว้ที่ปากถ่ำ ฉันก็กลัวจนถึงตัวเกร็งจนกระทั่งไม่ได้อยากต้องการจะคิดอะไร แล้วมันก็ดันท่อนพื้นที่ฝังมุกไม่เคยรู้กี่เม็ดเข้าทราบฉันที่เดียวมิดด้ามจนถึง สุดแบบไม่ปราณี ฉันถึงกับร้องหีตะโกนล่น ว่าแหกแล้ว+++ฉัน คัดออกๆๆๆๆๆๆๆมันก็ได้จิตใจชักเข้าชักออกอย่างบ้าเลือดเม็ดมุกที่มันฝังไว้มันขูดรูฉันอย่างแสบคันจนถึงฉันทนไม่ได้ขมิบหอยโดยไม่ทราบ ตัวว่ากำลังเริ่มจะมีอารมณ์กับมันไปด้วย มันเอาฉันแบบงี้จนถึงน้ำฉันแตกแล้วแตกอีกแม้กระนั้นของมันยังไม่ออก หอยฉันก็ทั้งยังร้อนอีกทั้งเจ็บแทบ10 นาทีมันก็ชักท่อนเนื้อของมันออกมาที่หน้าฉันรวมทั้งพ่นพิษใส่หน้าฉันมากมายก่ายกอง ต่อไปฉันก็หมดแรงที่จะสู้มัน พวกมันก็ผลัดกับเวียนอยู่กับหอยฉันอยู่แทบรุ่งเช้าแล้วก็มันก็เลยปลดปล่อยฉัน มันข่มขู่ฉันว่าอย่าเอาการนี้ไปแจ้งตำรวจหรือใครๆทราบ ถ้าเกิดแจ้งมันจะกลับมาฆ่าฉันภายหลังวันนั้นมาฉันก็ไม่กล้าไปปฏิบัติงานที่นั้นอีกและก็ลาออกไปอยู่ชนบท ในขณะนี้ฉันก็เปลี่ยนเป็นสาวยุคใหม่กล้าท่องเที่ยวมากยิ่งกว่าเดิม รวมทั้งมีผัวเป็นผู้จัดการบริษัทที่ฉันปฏิบัติงานอยู่ รวมทั้งถ้าหากได้โอกาสจะส่งเรื่องเล่าชีวิตของฉันที่แสนอดสูมาเล่าให้ฟัง

About the author

admin

View all posts